موسوعة الادب العربي في خوزستان

TPL_KH_LANG_KH_MOBILE_DESKTOP TPL_KH_LANG_KH_MOBILE_REGISTER TPL_KH_LANG_KH_MOBILE_LOGIN

الشاعر محمود نجم الصالحي

الشاعر محمود نجم الصالحي

الشاعر محمود نجم عبدالله الصالحي: شاعر من شعراء الشعر الشعبي في خوزستان، ولد عام ۱۳۵۹شمسي الموافق ١٩٨٠ للمیلاد في قریة الشلهة من توابع مدینة عبادان و نشاء و ترعرع في تلک القرية المعروفة بطبيعتها الخلابة و نخيلها العامر و انهارها الجارية و علمائها و خطبائها الاماجد و بين الناس عرفوا بولائهم لاهل بيت البيت عليهم السلام و مع بدایة حرب الایرانیة العراقیة هاجر برفقة اهله الی مدینة ماهشهر. دخل المدرسة بها و حصل على شهادة الدبلوم. بدء کتابة الشعر و هو في الثامن عشر من العمر حتى اعتمد على شاعريته عند بلوغه الخامسة و العشرين من عمره. اساتذته في الشعر هما الشاعر علي الصالحي و خاله الکريم الحاج لفته الصالحي و کذلک عرض ما کتبه على الشاعر الکبير مله فاضل السکراني و الشاعر سيد سعد الذبحاوي. فکانت بدايته لکتابة الشعر في موضوع الغزل و بعد ذلک اتجهت مسيرته الادبية نحو الادب الحسيني و قام بمدح و رثاء اهل البيت - عليهم الف الصلاة و السلام- عند ذلک مارس انواع الشعر و تتطرق الى کثير من اغراضه و اوزانه الشعبية منها الابوذیة و الاهزوجة و الدارمي و الموال و الومضة و المیمر و القصیدة. کتب الشعر لبعض الرواديد المنبر الحسيني.

من شعره:

قال في مدح الرسول الاکرم

اذا شبچت الأسنه و برجت العسلان

و اذ اشتد الوطيس و لوحمت ناره

برسول الله نلوذ ايگول أبوالحسنين

متهاب الفزع لو حاضر انصاره

جيش اهل الضلاله ماتخطه السيف

و الما لاحه سيفه تحرگه الشاره

رسول الله محمد هاذه أبوالزهراء

بي رب الجلاله واضع اسراره

ما ضل وغوي صاحبکم الله الگال

و مو عن الهوي ينطق وحي اخباره

عرج بيه الامين لعرش رب الکون

وسدره المنتهي اتخطاهه من زاره

دنا فتدلي قاب قوسين و أظن ادني

و من الآيات کبري شافت ابصاره

ابيض يَستقي بوجه الغمام السود

و بجاهه جرت وديان و نهاره

و حته بمولده عجّب جميع الناس

هز ايوان کسره وهدم اسواره

و جف بجيته بساوه بحر تيار

و خمدت نار فارس زهوة انواره

نوره من زهه ضوه دياجي الکون

و خله اهل الشرک بنور محتاره

و حته الانبياء المرسله من الله

بيه اتوسلت و بجاه اطهاره

آدم يونس و داود و ابراهيم

موسي و عيسي لاذت کلهه بکتاره

ولولاه الوجود بلا سبب موجود

وچا طاح السمه والارض منهاره

««  مربيه  »»

علمت الجرح لو غمض جفني بليل

يفتح جفنه و يفززني من أغفـــــــه

و ضميت الجمر بيه الحطب لو طاح

يوج بحشاي نارک لو نوت تطفـــه

و أبت روحي المراهم ماتريد اتطيب

لأن رادت چفوفک تکتب الوصفه

وبچاني الوکت گد ما يبچي ايتيم

وثگل من الدمع جفني بثگل وطفه

يذکرني الورد بيک من أشم اورود

لان خد الورد منک اخذ لطفه

و مثل هاب العواصف من يکسر اشجار

هب بيه و کسرني الهجر من عصفه

ومثل ميذبل و يلوي العطش لغصان

لون جسمي الليالي وحالتي کلفه

مربيه و لو بالطيف ليله الگاک

خل رسمک ببالي يکتمل وصفه

لحد يمته انتظر کافي البعد مولاي

مر يبن الحسن بيه اتعبت تکفه

 

*************************

 

الی صاحب الزمان ایضا

 

تمشی اویا الحجیج بموسم الحجاج

حاضر منته غایب کل سنه انحسک

هب ریح الحجیج بمکه عطرک فاح

صوت التلبیه یتبرک بحسک

کل حجی الیطوف بکعبه الجبار

کون بچفک المبروک یتمسک

و مابین الصفا و المروه یسعی اویاک

و دونک ینقبل هیهات کل منسک

وینک سیدی یالمهدی وینک وین

ارجع سیدی من الهجر بسک

**************************

له في باب الغزل

شوصف من اريد اوصف جمال البيک

حورالعين يمک تعجز اوصافه

کواعب و الاتراب اتجيک تحني الراس

لان بيک الجليل امجمع الطافه

تفاح و عنب تين وعسل و ورود

يا فردوس ربي و جنت الفافه

*******

چنت اظن توگف اذا اجبل عليک

بالحضن تاخذني و تشمني وتحب

تالي ما تالي تصد عني و تدور

لان شايف غيري من بعدي محب

**********

عصفت بالعمر یاحلوه ریح الموت

گد الی مضه ماظن بعد یبگه

مگطوع الامل نفسه بحنایه الروح

و ماظنت ابد نتشاوف بملگه

حسبالچ بعدنی بصحتی و الحیل

شیبتی اللیالی اعلیچ و الفرگه

شوفی اروحیتی بیها اشعمل فرگاچ

گهوه بهاون العشاگ منطرگه

وطلی اعله الگلب شبه الکواغد صار

چن بید الطفل متکرمشه الورگه

و مدی ایدچ یحلوه اعله الجفن جسیه

شوفی من الدمع غرگان مایرگه

و خدودی الی چانت شبه تفاحات

هسه من اللطم شوفی غدت زرگه

لا غرنی جمال و لا غنج حلوات

و لابدلنی وکتی و لتبعت برگه

ماشی بخط هواچ و جدمی ما زل یوم

لا غرّب مسیره و لا مشه بشرگه

شحچی اعله الگلب و الشافه من اهموم

لو سولف مظن تنطین ابد حگه

خلینی بهمومی و لوعتی و بلوای

ما تبری الجروح بکثرت الگرگه

دای الما یطب بمرهم الایام

کون بنار تچوی الدای و تحرگه

بس جرحی الچوی ما گط نفع ویاه

ما یبره لون تچوی بجمر حلگه

بیدیه اشکثر و اشچم جرح شلیت

اعذیبی اسمچ یمر علیه و ایفتگه

*************************

وقال في الابوذية

اخت عباس تنخه منسبوهه***يخويه أنهض تحشم منسبوهه

العقيله الحره زينب منسبوهه***عليهه الناس صــاحت خارجيه

*************************

اريد اشچي لبونه منسبـــانه***علي الشمت عدونه منسبـانه

بيه اشسوه سوطه منسبــانه***اخلی امتوني تحچي الصار بيه

*************************

اهدعش من اخوتی ونوا لونهم***اون و انفوسهم عنی لونهم

مثل عباس چانولی لونهم***چا شلت الثرا بعلو الثریه

*******************

سمعتوا بتـــــــالی القرآن شتلـــــــه***أمر حب الوصی بالگلب شتلـــــــه

شتلته  و العگــل یا ناس شتلــــــــه***وصرت مجنون حمـــــــای الحمیه

**************

الشمر عمتی العقیله ماشی بیهــــــا***و اجه من النجف حاسر ماشی بیها

خطب أم المصایب ماشی بیهـــــــا***ولا مر یوم مثله اعله البریـــــــــه

*******************

شعل و سعر حرگ لحشه ولعبات**** سمره اللابسه الشیلــــــــه ولعبات

مرت عاینت ضحــــــکت ولعبات***علی اعصابی و مشـت والنار بیه

************

لعلتی مانفع مرهم ولعشــاب***و بیه من الهوی وناره ولعشــاب

تقدم سنی بس عندی ولعشـاب***من اشوف اخشوف رجفه اتصیر بیه

****************

نحیل من البعد نهلان یسمـــــــــــای***وحسک منطبگ عالارض یسمـــای

اشمخفک و اشحلاک اتصیر یسمای***من اسمع ولفی بیک ایصیح لیـــــــه

**************

لیلی اهموم هجرک عتمنه***و یاهو الدهر ولفه عتمنــه

ادعّی عمری کله عتمنــــه***حبیبی تبتعدو تشح علیــــه

****************

و قال في الهات

عالرضیع وحاله گلبی یاســه هم***یوم ذوبل ورد عمره یاســــه هم

اشلون حالک من ذبحته یا سـهم***راسک بنحره انته گلی اشلون فات

*********

غیر ونی اعلیک صدگ مالی ون***وبمثل جسمی اللیالی مالون

کلمن امفــــــــارگ حبیبه مالون***یبچی انه ادموعی دم و سایلات

************

بساگ عرشه الباری کاتب لافته*** الکل نظر های العباره لافتــــــه

سیف چالفقار ماکو لافتـــــــــــه***الا علی الجندل کمـــــــــــــــات

********************

و قال في الهوسة

تنشدنی و تگول الناس لیش امهبطه براسی

مایدورن بالطف طاح حادی الظعن عباسی

وحیده بلا اهل ضلیت آنه و الزمن قاسی

و من هاشم ماضل تچایه

*****************

کد کیدک یبن سفیان و سعی سعیک وجهدک

أخت عباس و ماخافن آنه اشما زلم عنـــــدک

تمحی الذچر لا ما بیک چه الله الوگف ضدک

و رایتنه الباری امعلیهه

**************************

اجریب اظهر یا موالی و بیدی تخفج رایتی

من الحجاز اسری بجیوشی و کوفه تصبح ثایتی

وثار ابوالیمه و عضیده و سبی عمتی غایتی

و عدوانی العب بیهم یوله

************************

کل الحقوق محفوظة لموقع ادبنا

TPL_KH_LANG_MOBILE_TOP TPL_KH_LANG_MOBILE_SWITCH_DESKTOP

مجوز استفاده از قالب خبری ناب نیوز برای این دامنه داده نشده , براي اطلاعات بيشتر درباره مجوز استفاده از این قالب به سايت خليلان رسانه مراجعه کنيد .